فرماندهی سنگر دوشنبه 5 مرداد 1394 ساعت 21 و 56 دقیقه و 25 ثانیه نظرات ()

جبهه مشترک همه این تهاجم ها، نبود یک طرح حقیقی برای پروژه کامل یا نبود آینده نگری از این خطر فرضی از سوی تحلیلگران و مقامات کشورهای عربی بوده است.

به گزارش سرویس سیاسی جام نیوز، نشریه "رای الیوم" در تحلیلی به قلم "عبدالباری عطوان" نویسنده مشهور عرب به سفر اخیر وزیر امور خارجه ایران به کشورهای همسایه پس از توافق هسته ای و عکس العمل آنان نسبت به این سفر پرداخت.

 

این نویسنده فلسطینی می نویسد: «اخیرا مخاطبینی که رسانه ها و شبکه های تلویزیونی را دنبال می کنند می دانند که توافق هسته ای ایران با گروه 1+5 نگرانی های زیادی را برای برخی ها داشته است و شخصیتی که از این توافق در رسانه ها حمایت می کند مورد حمله قرار می گیرد، مانند سخنان اخیر "حسنین هیکل" که مورد تهاجمات زیادی از سوی رسانه های مصری قرار گرفت.»

 


عبدالباری عطوان در ادامه گفت: «جبهه مشترک همه این تهاجم ها، نبود یک طرح حقیقی برای پروژه کامل یا نبود آینده نگری از این خطر فرضی از سوی تحلیلگران و مقامات کشورهای عربی بوده است که باعث نگرانی پایتخت ها از این توافق هسته ای شده است.

  در حال حاضر کشورهای عربی در حالتی از ابهام و شکست دیپلماسی در برابر توافق هسته ای به سر می برند. دیپلماسی ایرانی همچنان به پیروزی های خود در مرحله بعد از این توافق تاریخی ادامه می دهد.

  ما شاهد هستیم که طراح این توافق هسته ای، در این مرحله بار سفر خود را به کشورهای عربی منطقه بسته است. سوال این است که چرا وزیر امور خارجه ایران، "ابوظبی" را در برنامه سفر خود قرار نداده است، در حالی که امارات اولین کشور عربی بود که این توافق را به ایران تبریک گفت.»

   سردبیر رای الیوم بعد از طرح این سوال می نویسد: «همه اعراب به دنبال کسب اطمینان خاطر از توافق هسته ای هستند که این را می توان از تماس تلفنی باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا با تل آویو و ریاض فهمید. همچنین سفر منطقه ای "اشتون کارتر"وزیر دفاع آمریکا و سفر محمد جواد ظریف که با درخواست مقامات عربی به منطقه صورت گرفت، همگی در راستای کسب اطمینان خاطر اعراب از این توافق تاریخی می باشد.»

 
عطوان در ادامه می افزاید: «وزیر امور خارجه ایران با سفر به کویت و قطر با پیامی، اعراب را به همکاری علیه خطر مشترک که تروریسم و افراط گرایی است دعوت می کند. این سخنان ظریف یک پیام است در حالی که معنا و مفهوم این کلام این است که "ای اعراب، ایران در نبرد با غرب پیروز شده و دیگر آمریکا همپیمان سابق شما نیست و ایران در چارچوب محور شرارت قرار ندارد و باید ایران را یک ابر قدرت بشناسید، ای اعراب در حال حاضر گزینه شما چیست؟»

  عبد الباری عطوان در پاسخ به این پرسش می نویسد: «این سوال تنها دو جواب به همراه دارد:

اول: مذاکره و گفتگو با ایران برای حل پرونده های حساس منطقه مانند بحرین، سوریه، یمن و عراق  است همچنین چگونگی مبارزه با تروریسم در جهت بازگشت امنیت و ثبات به منطقه.

دوم: حمله نظامی به ایران یا به صورت مستقیم یا از طریق جنگ های نیابتی.»

 

 

نویسنده فلسطینی در ادامه خاطرنشان می کند: «گزینه اول که کانال گفتگو و مذاکره است بسیار گزینه خوب و منطقی به نظر می رسد، زیرا در حال حاضر گزینه نظامی برای کشورهای عربی هزینه بر است. ائتلاف عربی با رهبری عربستان با حمله نظامی به حوثی ها که هیچ گونه سلاحی ندارند بیش از سه ماه به طول انجامید و تا بحال نتیجه ای از این جنگ به دست نیامده است، پس چگونه می توانند در برابر ایرانی قد علم کنند که بیش از 200 هزار موشک با بردها و حجم های متفاوت در اختیار دارد. نباید فراموش کنیم که قدرت نظامی ایران در تمام زمینه ها (دریایی، موشکی،هوایی و زمینی )بی نظیر است و ایران با صدها کیلوگرم اورانیوم غنی شده می تواند در دقایق کمی آب خلیج [فارس] را آلوده کند.»

 

  عبد الباری عطوان در ادامه اضافه می کند: «[برخی] کشورهای عربی به خصوص عربستان برای اینکه نارضایتی خود را در قبال توافق هسته ای شش قدرت جهانی با ایران اعلام کنند، متوسل به "دیپلماسی اخم و قهر" شده اند. طبیعتا در چنین موارد حساسی کشورهای عربی دست به نشست هایی در سطح وزارت امور خارجه برای رسیدن به راه حل مشترک می زنند، ولی این بار هیچ گونه فعالیت یا اقدامی از کشورهای عربی در برابر این رخداد تاریخی ندیدیم.

باید به صراحت اعلام کنم منظور من همان "شورای همکاری خلیج [فارس]" است، آیا این آغاز عدم همکاری یا شاید فروپاشی این شورا است؟»

 
عبد الباری عطوان در مورد اقدامات فعالیت های اخیر تحلیلگران منطقه ای نیز یادآور می شود: «تحلیلگران خلیجی در این اواخر با پوشیدن لباس ژنرال های خود سخنانی شبیه به سخنان "سرتیپ احمد العسیری"  به میان می آورند  و شرایطی را بر ایران در قبال پرونده های حساس منطقه تحمیل می کنند، مثلاً می گویند ایران باید در سوریه چنین کاری را انجام دهد و در یمن باید دست از فلان کار بردارد. این راه و روش باعث ایجاد یک "حالت انکار" بی سابقه در معادلات منطقه و کودتا در معادلات سیاسی و نظامی بعد از توافق هسته ای خواهد شد.

 
سردبیر نشریه رای الیوم در ادامه می نویسد: «هیچ راهکار عربی، سیاسی و نظامی در برابر قدرت و رو به رشد در حال حاضر ایرانی وجود ندارد. و دولت های عربی مانند شخصی عمل می کنند که از فرط ضربات چکش به سرش به کما رفته است و اکنون  این دولت ها در حالتی از ابهام و توهم به سر می برند. امروز وزیر امور خارجه ایران با لبخند همیشگی اش به سفر کشور های عربی می رود و فردا باید منتظر سفر "حسن روحانی" رئیس جمهور ایران به این کشورها باشیم و من از اعراب سئوال می کنم، دیپلمات های عرب، رهبران و وزیران خارجه آن ها کجا رفته اند و چه می کنند؟»